Selecteer een pagina

Het verhaal van Jack O’Lantern

Jack loopt na een gezellige avond in het café naar huis. Het is koud buiten, dus Jack ritst zijn jas wat hoger dicht. ‘Brrr, snel naar huis’ ,mompelt Jack. Maar dan ineens ziet Jack een schim op de weg. Hij houd zijn pas in. De schim komt dichterbij en Jack gaat van schrik nog langzamer lopen. Als de schim tegen Jack begint te praten heeft hij het door: het is de duivel! Jack kijkt om zich heen of hij iemand ziet die hem zou kunnen helpen, maar er is niemand anders in de buurt.

‘Wat wilt u van mij?’, vraagt Jack aan de duivel. De duivel komt gevaarlijk dichtbij staan. ‘Ik neem jou mee… naar de hel.’
Jack denkt vlug na. Hij wil niet mee naar de hel, maar wegrennen heeft geen zin. De duivel is sneller dan Jack. Hij moet iets bedenken waarmee hij de duivel te slim af kan zijn. Hij kijkt goed om zich heen. Een weg… struiken… bomen… hmm… wacht! Ineens heeft Jack een idee.

‘M..m..meneer de duivel… ehm… ik voel me niet zo goed. Ik heb zo’n ongelooflijke trek. Heeft u iets te eten voor mij?’ De duivel antwoord: ‘Nee dat heb ik niet. Stel je niet zo aan, ik neem je nu mee.’ ‘Nee meneer de duivel, dat gaat echt niet… ik voel me zo zwak, ik moet wat eten, ook al is het maar een appel.’
De duivel denkt na en kijkt om zich heen. In de bomen hangen appels. Hij heeft geen zin in het gezeur van Jack en besluit hem een appel te geven.
De duivel klimt in een van de bomen op dat moment komt Jack in actie. Hij rent naar de boom en kerft met zijn sleutel een kruis in het schors van de boom. Dat is de enige manier om de duivel op te sluiten in de boom.

De duivel ziet wat hem zojuist gebeurd is en vloekt. ‘Vuile leugenaar! Ik wilde je nog wel helpen! Nu zit ik hier voor altijd vast!’ ‘Sorry meneer de duivel, ik wilde echt nog niet mee naar de hel’ ,antwoord Jack.
Jack voelt zich toch een beetje schuldig. De duivel wilde zelfs nog een appel voor hem pakken.
Daarom besluit Jack te onderhandelen met de duivel. ‘Ik heb een idee’, zegt Jack. ‘Als u mij beloofd mij voor altijd met rust te laten, dan haal ik het kruis weg van de boom zodat u weer vrij bent. ‘ De duivel denkt even na. Het liefst zou hij Jack meenemen, maar hij wil zeker niet zijn hele leven in de boom vast blijven zitten. ‘Oké Jack, dat is goed. Ik laat jou voor altijd met rust, als jij mij nu uit de boom haalt.’ Zo gezegd , zo gedaan.

Tien jaar later, overleed Jack. Jack had in zijn leven een paar dingen gedaan die niet netjes waren. Jack werd dan ook niet toegelaten bij de hemelpoort. Jack werd doorgestuurd naar de hel.
Eenmaal daar aangekomen stond hij opnieuw oog in oog met de duivel. De duivel hield zich echter aan zijn belofte en liet Jack ook niet binnen in de hel.
Wel gaf de duivel Jack een gloeiend houts kooltje zodat hij wat warmte en licht bij zich had. Jack stopte dit gloeiende kooltje in een uitgeholde raap zodat het beschermt was tegen de wind en de regen. Sindsdien doolt Jack met zijn lichtje door de wereld…

Vanaf dat moment wordt dit verhaal uitgebeeld uitgeholde knollen waarin gezichten worden gekerfd, die Jack moesten voorstellen. In de loop van de tijd zijn de knollen vervangen door pompoenen, omdat deze beter te bewerken waren.